Omkering / slashchord / polychord

 

Omkering

Het C-akkoord bestaat uit de tonen C E G (1 3 5) waarbij de C als laagste gespeeld wordt. Als je een van de andere tonen uit het C akkoord als laagste speelt krijg je een "omkering", bijv. E G C.  Dit duidt men aan met C/E.

 

Je zou dit akkoord een eigen naam kunnen geven als je de toon E als nieuwe grondtoon zou zien. Het zou dan een Em#5 worden, maar als men in de muziek uitgaat van een C akkoord en de harmonische toon E uit het akkoord als laagste wil horen, dan heet het een omkering, om precies te zijn: de 1e omkering (G C E is de 2e omkering).

Beide omkeringen worden in ieder geval als een C-akkoord ervaren  als er door bijv. de basgitaar een C grondtoon gespeeld wordt.

 

Bij uitgebreide akkoorden gebruikt men voor de duidelijkheid nog wel eens meerdere slashes, bijv C7/9/11. Als men dan ook nog een  veranderde laagste toon wil aangeven doet men dat achter de laatste slash, zoals bijv. C7/9/11/E

Slashchord

Als je een toon die niet in het akkoord voorkomt als laagste bij een akkoord voegt noemt men het een "slashchord" (slash akkoord). Bijv. bij een Cm (C Es G) kun je de lager gelegen toon Gis erbij voegen. Als je die Gis als nieuwe grondtoon zou zien wordt het een Gis maj7, maar als men van een Cm wil blijven uitgaan kan men dit ook opschrijven als Cm/Gis (het is de zelfde schrijfwijze als de bovenstaande omkering)

 

Het komt vaak voor dat onder het zelfde akkoord verschillende lagere tonen gespeeld worden. D.m.v. slashchords kan dat vrij makkelijk opgeschreven en gelezen worden.

Samenspel met bas(gitaar)

Bij eenvoudige liedjes gebruik ik de schrijfwijze van een omkering of een slashchord vaak voor het aangeven van de tonen van de basgitaar. Zo kun je in één keer de akkoorden en de (belangrijkste) tonen voor de basgitaar opschrijven.

Polychord

Dit is voor de volledigheid, want je komt het heel weinig tegen.

Je kunt bovenop een akkoord nog een akkoord spelen. Zeg maar twee akkoorden op elkaar stapelen, bijv.:

Am

G7

Dat noemt men een "polychord". Poly (Grieks) betekent "veel". Onder het horizontale streepje staat het hoofd akkoord en boven het streepje staat het "er bovenop gestapelde" akkoord. Het hoofd-akkoord G7 bestaat uit de tonen: G B D F. Daar bovenop een Am bestaande uit: A C E.

 

De totale klank is G B D F A C E wat overeenkomt met een G7/9/11/13 (ook G13 genoemd). De schijfwijze als "polychord" kan het lezen van zo'n uitgebreid akkoord vergemakkelijken, vooral als er sprake is van verschillende partijen. Bijv. een piano speelt een G7 en een zanggroep zingt er een Am bovenop.

                                                                                                                                                 

Guus van der Kleijn: https://www.muziektheorievoorbeginners.nl                  ®copywrite/auteursrecht

Muzikant - studio - componeren - muziektheorie voor beginners                    online sinds mei 2017

Jaap van der Kleijn: https://www.shoelaceproductions.nl

Muzikant - studio - componeren - produceren - mixen - masteren - lessen opnametechniek